Ik las vanochtend in de krant dat er wederom een partij, 50plus, is opgericht om de belangen van ouderen in de politiek te behartigen. Een loffelijk streven, ik behoor sinds vorig jaar opeens tot die doelgroep, maar in de medezeggenschap is een omgekeerde tendens waarneembaar. Daar lijkt het of jongeren niet echt meedoen. In veel organisaties zie je dat jonge werknemers nauwelijks interesse hebben in het lidmaatschap van de ondernemingsraad. Ze hebben niet het gevoel dat het iets uitmaakt, geen tijd of voelen zich niet op hun plek in een groep met voornamelijk mensen die duidelijk niet van hun leeftijd zijn.
Toch wil je als bedrijf deze groep ook graag vertegenwoordigd zien. In het boek met handvatten staan diverse tips hoe je jongeren bij de medezeggenschap kunt betrekken. Een van die tips is jonge werknemers, die zich vaak niet zo snel voor langere tijd willen vastleggen, te laten meedenken in projectgroepen met een thema dat ze aanspreekt. Zo krijg je de input die je nodig hebt en ziet de bestuurder dat ook jongeren worden vertegenwoordigd.
Ik moest denken aan het interview wat ik enige tijd geleden had met iemand die betrokken was bij de oprichting van een jongerenraad bij een grote financiële instelling. Uit de eerste bijeenkomsten met jonge klanten bleek al snel dat ze maar wat graag hun mening wilden geven. De instelling ging vervolgens heel serieus met hun suggesties aan de slag. Immers, je jonge klanten van vandaag zijn je ‘oude’ klanten van morgen.





