Inderdaad de manier van kijken zal uiteindelijk ook mijn stem bepalen, het gaat uiteindelijk toch om een poging om het verschil proberen te maken. Maar dan praat ik wel over een gemiddeld tot dieper inzoom niveau. Als je hoger en veel hoger gaat zitten, zie je dat alle partijen eigenlijk hetzelfde systeem omarmen alleen, maar niet onbelangrijk, behartigen ze verschillende deelbelangen van dat systeem. De één kijkt wat meer naar de arbeider, de ander naar de werknemer of de zzp’er en dan heb je natuurlijk ook nog de belangen van het grootkapitaal. Maar het systeem waar ze in meedraaien staat bij weinigen ter discussie. Wij zijn allemaal, diep in ons hart afstammelingen van Johannes Calvijn. Want in het hart van bijna alle verkiezingsprogramma’s staat geschreven: ‘In het zweet des aanschijns zult gij uw brood verdienen’, Van SP tot VVD op een enkele marginale uitzondering na.
Fundamenteel in het huidige systeem is de relatie tussen inkomen en arbeid. Zo wil de bijbel het, zo wil Friedman het, zo wil Marx het, en zo willen bijna alle politieke partijen het. Alternatieven worden daarin zelden aangeboden maar er is wel veel discussie over. Zo staan onderdelen als sociale zekerheid, AOW, ontslagvergoeding, arbeidsrelaties en pensioenen flink ter discussie in die programma’s, en er valt ook wel wat te kiezen als het om die onderwerpen gaat. Maar over meer dan de verdeling van de poet gaat het niet.
De economische crisis zorgt er wel voor dat de verschillen in de deelbelangbehartiging van de vele politieke partijen aan het firmament goed zichtbaar worden dat maakt het voor de kiezer dan wel weer makkelijker een keuze te maken. Alhoewel nog steeds een derde van de kiezers haar stem nog moet bepalen. Mijn vrees is, dat voor velen de twijfel is ingegeven door de vraag: ‘Maar als ik dan een stem uitbreng op een partij, verandert er dan ook iets’? Natuurlijk, er verandert altijd wel iets maar wanneer u radicale veranderingen verwacht moet ik u teleurstellen. Daarvoor ontbreekt het politici aan lef. Politici zijn diep in hun hart bang voor grote veranderingen. Niks menselijks is hen vreemd. Als je weet wat je hebt, dan weet je ook wat je krijgt. Namelijk, gewoon nog een keer hetzelfde. Al zal de weg daar naartoe mogelijk verschillen.
Maar zijn er dan ook alternatieven vraagt u zich misschien af? Jazeker, maar zoals altijd in de marges. Neem bijvoorbeeld het invoeren van een onvoorwaardelijk basisinkomen. Een systeem dat het huidige arbeidsbestel, sociale zekerheid, arbeidsrelatie en de economie volledig zal doen veranderen. Tja, de handen krijg je er niet echt voor op elkaar. Ik moest tijdens deze campagne zelfs regelmatig aan politici uitleggen wat het is. Inderdaad ze hoeven zich daar ook niet druk over te maken want in de Kamer of in de pers zal er toch niemand een vraag over stellen en zonder enige verdieping schoot elke politicus na een uitleg in de verdediging van het huidige systeem. Want wat de boer niet kent dat vreet hij niet.
Is deze column een stemadvies, vraagt u zich misschien af? het antwoord is nee. Ook ik twijfel nog maar zal uiteindelijk een keuze maken voor een partij waarvan ik denk dat die het beste zal zijn. Heel pragmatisch passend binnen het huidige systeem dat steeds verder vastloopt. Ik wou slechts even aantonen dat veranderingen wel degelijk kunnen. Mocht ik u nieuwsgierig hebben gemaakt voor het basisinkomen, googled u dan maar even het woord ‘basisinkomen’, dan is mijn missie voor vandaag weer geslaagd. Verder wens ik alle twijfelaars nog succes met het maken van een keuze en dat u daarin uiteindelijk maar niet te veel teleurgesteld mag worden.
