Daarmee is onduidelijk of er om die reden mag worden gestaakt. De rechter in hoger beroep zal duidelijkheid moeten bieden. Dat de verhoging van de AOW-leeftijd een zuiver politiek besluit is waartegen niet mag worden gestaakt, is niet goed houdbaar.

In januari kondigden de bonden een gratis vervoersactie aan in het openbaar vervoer. De Amsterdamse rechter verbood de acties. In zijn uitspraak van 19 januari stelde de rechter dat de verhoging van de AOW-leeftijd een zuiver politiek besluit is. Dit politieke besluit tast de onderhandelingsvrijheid van de bonden niet direct aan.

De bonden kunnen via onderhandelingen proberen om de nadelige gevolgen voor werknemers van de verhoging van de AOW-leeftijd gecompenseerd te krijgen. Er mag pas actie worden gevoerd tegen de verhoging van de AOW-leeftijd als blijkt dat de werkgevers die compensatie niet willen bieden of wanneer de overheid compensatie gaat verbieden, aldus de Amsterdamse rechter.

De Utrechtse rechter oordeelde tegengesteld. Volgens de Utrechtse rechter is de verhoging van de AOW-leeftijd juist geen zuiver politiek besluit. De Utrechtse rechter staat de acties tegen verhoging van de AOW-leeftijd wel toe.

Twee geheel tegengestelde uitspraken dus. Het gaat hier niet om een belangenafweging, maar om een rechtsoordeel.

De Utrechtse rechter overwoog dat de ingangsdatum van de AOW directe gevolgen zal hebben voor de arbeidsvoorwaardenonderhandelingen. Te denken valt aan onderhandelingen over aanvullende pensioenen, over vroegpensioen, over aanvullingen bij ziekte en arbeidsongeschiktheid.

Juist vanwege die directe gevolgen is van een zuiver politiek besluit geen sprake. Acties tegen de verhoging van de AOW-leeftijd passen dus binnen het stakingsrecht, mits uiteraard aan alle andere voorwaarden is voldaan, zoals het uitgangspunt dat acties proportioneel moeten zijn.

Bron: Het Financieele Dagblad, A. Hoffmans