Ondernemingsraden merken dat de thematiek rondom gezondheid de laatste tijd meer en anders op de agenda komt. Vanzelfsprekend kwam het altijd al met betrekking tot aspecten van veiligheid en gezondheid onder de vlag van arbo aan de orde. Dat zal voorlopig zeker niet veranderen. Het zijn nu vooral bestuurders en arbodiensten die het onderwerp af en toe een nieuw en ruimer zittend jasje omdoen: (integraal) gezondheidsmanagement. Het is nog geen uitgekristalliseerd onderwerp, maar het lijkt een hoge vlucht te gaan nemen.
De drijvende krachten achter de introductie van gezondheidsmanagement in arbeidsorganisaties lijken de marktwerking op het vlak van gezondheid(shulpverlening), de privatisering van de zorgverzekering, de Wet inkomen en arbeid en de vergrijzing te zijn. Het leidt tot nieuwe inzichten over kostenbesef en gezondheid, angst voor claims, eigen verantwoordelijkheid van mensen, kwaliteitsdenken en certificering op allerlei terreinen, een wat indringender kijk op arbeid en gezondheidsbevordering op de werkplek.
Bij gezondheidsmanagement zijn twee invalshoeken te onderscheiden: een werkgevers- en een werknemersbenadering. Werkgevers worden vooral gedreven door de wens van een lager ziekteverzuim en een hogere productiviteit, de andere partij legt het accent op de belastbaarheid en de draagkracht van de medewerker. In de praktijk vinden we beide benaderingen terug in de omschrijving van Integraal Gezondheidsmanagement: het systematisch managen van de effecten van bedrijfsactiviteiten op de gezondheid, met als doel de gezondheid van mens en bedrijf te bevorderen. Een door TNO en NIGZ ontwikkelde methode om organisaties te helpen de effecten van de bedrijfsactiviteiten op gezondheid systematischer te managen, slaat aan. Zowel werkgever als medewerker heeft er baat bij dat gezondheid als een strategisch thema wordt gezien en dat de fysieke en sociale werkomgeving gezond(er) wordt gemaakt. De werknemer moet beseffen dat hij zelf een grote verantwoordelijkheid draagt voor en scherper dient te letten op zijn gezondheid. Dat laatste kan betekenen dat een persoon zowel zijn eigen leefstijl eens kritisch onder de loep neemt als wat meer assertief wordt naar zijn baas om bijvoorbeeld wat aan de werkomgeving en de werkdruk te doen. Het is bij gezondheidsmanagement van belang te letten op de effecten van bedrijfsactiviteiten en te werken aan gedragsverandering ten aanzien van lichamelijke, psychische en sociale gewoontes. Gezondheid is een groot goed. Een goede zaak als de ondernemingsraad zich er ook in verdiept.
