De Nederlandse directie riep begin mei de negen leden tellende or bijeen, want de Amerikaanse directie van de multinational in medische apparatuur had een mededeling. Dochterbedrijf Medtronic Subcutaneous Diagnostics & Monitoring in Anrhem zou wegens een wereldwijde reorganisatie gesloten worden en in sterk afgeslankte vorm verhuizen naar Minneapolis, waar het ooit begon. Ontslag dus voor alle 216 medewerkers. Na afloop van de meeting was iedereen perplex, stil, terneergeslagen.

‘Het is een mooi bedrijf met een goed product. Er was een nieuwe lijn opgezet in een groeimarkt, waar we hoge verwachtingen van hadden. We wisten dat dit jaar een moeilijk fiscaal jaar was, maar dit had niemand voorzien, ook onze directeur niet’, zegt or-voorzitter Nab, die de plotselinge sluiting wijt aan voorrang voor de kortetermijnbelangen van aandeelhouders.

Na de eerste schokgolf ging de or zich bezinnen. Er waren zo veel onderwerpen die nu tegelijkertijd aandacht vroegen: de komende adviesaanvraag, de achterban, de lopende verkiezingen, het sociaal plan, de pensioenregelingen, enzovoort. Structuur en focus, dat was het belangrijkste in deze fase.

Al op 13 mei kreeg de or een adviesaanvraag over het voorgenomen besluit. Daaruit bleek geen goede verklaring voor de sluiting. De or stelde pagina’s vragen, kreeg geen afdoende antwoord, maar vertraagde het proces niet verder. Met een negatief advies als stok achter de deur ging de or als voortrekker aan de slag met een regelen van een zo goed mogelijk sociaal plan, samen met de vakbonden. ‘Voldoende geld en weinig bedrijfseconomische onderbouwing? Dan een passend bedrag bij ontslag!’

Terwijl de or heel druk was met het structureren van zijn werkzaamheden en het voeren van gesprekken met bestuurder, jurist en vakbonden, ontwaakte de achterban uit zijn verdoving. Het hele bedrijf zoemde en gonsde van de onrust en weerstand. Is deze or wel geschikt? Moeten er niet toch nieuwe verkiezingen komen? Achterban verloren, alles verloren, dus organiseerde de or een speciale bijeenkomst waarin hij de medewerkers de aanpak uitlegde en de weerstand tegen de vakbonden wegnam. Het plan zou alleen doorgaan als een meerderheid akkoord ging, beloofde de or. Na de bijeenkomst opende de or een speciale mailbox voor vragen en stelde hij per afdeling ‘klankbordmedewerkers’ aan. Tot aan de stemming over het sociaal plan kwamen er elke week speciale meetings van or met achterban.

De onderhandelingen over het sociaal plan werden tot een goed einde gebracht. De Amerikaanse directie vond de eisen uiteindelijk acceptabel en ging akkoord. Alle medewerkers blijven nog in dienst tot 1 december zodat iedereen pas na de zomervakantie hoefde te gaan solliciteren. Ook is er een optimale ontslagvergoeding bedongen volgens de kantonrechtersformule. Met deze en andere regelingen verklaarde 97 procent van de medewerkers zich akkoord.

Samenvatting uit OR Informatie 9 2008