Trends en ontwikkelingen in het sociaal plan
Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?
<P>De kantonrechtersformule bepaalt de hoogte van de ontslagvergoeding in ontbindingsprocedures, die wordt berekend aan de hand van het aantal dienstjaren gerelateerd aan leeftijd, het bruto maandsalaris vermeerderd met vaste loonbestanddelen en bijzondere omstandigheden (C-factor). Doorgaans geldt deze formule ook als richtsnoer bij het sluiten van een sociaal plan. Vanuit het ongenoegen over de hoogte van de ontslagvergoeding – deze werden te hoog gevonden – hebben de kantonrechters eind oktober 2008 een nieuwe kantonrechtersformule in het leven geroepen.</P> <P>Toepassing van deze nieuwe formule, die sinds 1 januari 2009 geldt, leidt doorgaans tot een lagere ontslagvergoe-ding dan de oude kantonrechtersformule. Het verschil kan oplopen tot wel vijftig procent. Eind 2008 kondigden de vakbonden dan ook aan dat ze bij het afsluiten van nieuwe sociaal plannen zouden vasthouden aan de oude kantonrechtersformule. De vakbonden hadden succes. FNV concludeerde in februari 2009 dat de ontslagvergoeding in sociale plannen in het merendeel van de gevallen (negentig procent) nog werd gebaseerd op de oude formule. </P> <P>Echter, de economie is nog verder verslechterd en er valt tegenwoordig simpelweg minder te halen bij de werkgevers. Dat hebben vakbonden en or’s aan den lijve ondervonden. Recent onderzoek van werkgeversorganisatie AWVN wijst uit dat het gemiddelde van de ontslagvergoedingen in sociale plannen, zowel afgesloten met or’s als bonden, een dalende trend vertoont. </P> <P>Vooral na 1 januari 2009 neemt het aantal sociaal plannen gebaseerd op de nieuwe formule toe. Als de oude, voor werknemers vaak royalere, formule toch werd toegepast, werd vaak een lagere C-factor afgesproken. Hierdoor vielen ook de ontslagvergoedingen op basis van de oude formule lager uit. </P> <P>De dalende trend in ontslagvergoedingen past beter bij deze economische tijd. Ook lijkt een daling beter aan te sluiten bij de nieuwe kantonrechtersformule. Daarin vormt namelijk – nog meer dan voorheen – de slechte financiële si-tuatie van de werkgever een valide reden om af te wijken van de gebruikelijke vergoedingen, het zogeheten habe nichts/ habe wenig-verweer. In dat geval wordt bij de hoogte van de C-factor aansluiting ge-zocht bij de (slechte) financiële situatie van de werkgever. Hierin is uiteraard een rol voor de ondernemingsraad weggelegd. </P>
