Het is woensdagochtend tegen het middaguur. Er is een ineens een toeloop aan klanten. Die komen op de valreep nog even een vers brood van de warme bakker halen. ‘Dat komt van Echte Bakker Piet Kerssens, een van de beste warme bakkers hier.’ Ze komen ook voor de vers gesneden kaas en vleeswaren. Die komen van drie leveranciers en zijn ook van topkwaliteit, zegt Hennie van Langelaar. ‘We verkopen alleen producten die we zelf ook lekker vinden en waar we achter staan. Alles is vers van het mes bij verswinkel H. van Langelaar. Anders kun je er toch niet achter staan, kan je dat verhaal toch ook niet goed vertellen?’, vraagt hij retorisch en zonder op antwoord te wachten. ‘Bij twijfel doen we het niet. We houden het simpel, eerlijk en open.’

Woensdagmiddag gaat Verswinkel H. van Langelaar nog dicht

Het is op de valreep, legt hij uit, want de winkel sluit heel ouderwets om 12.30 uur. ‘We zijn al sinds mensenheugenis op woensdagmiddag dicht’, zegt Hennie van Langelaar. De normale openingstijden zijn van 7.00 tot 17.00 uur. ‘En op zaterdag is de winkel tot 14.00 uur open en op zondag gesloten. Je kunt geen 7 dagen in de week werken.’

Ons kent ons bij verswinkel H. van Langelaar

Ondertussen staat hij zelf bij de vleeswaren. Ze worden in rap tempo gesneden. Hij weet precies hoe dik gesneden een klant zijn befaamde grillworst wil hebben die in de winkel wordt afgegrild. Op zaterdag, als die nog warm is, is het een tophit. ‘Het is goed dat je het zegt, ik word ook een dagje ouder’, grapt hij richting de klant. Die maakt op zijn beurt een dolletje met hem. ‘Ja, eenmaal boven de 60, ik weet er alles van.’ Hij kent er heel veel bij naam. Het merendeel zijn immers vaste klanten. Al dan niet uit de volkswijk waar de winkel is gehuisvest. ‘We krijgen hier werkelijk iedereen over de vloer’, zegt de 64-jarige ondernemer. ‘Arm, rijk. Jong en oud. Student en arbeider.’ Lief en leed wordt op de winkelvloer gedeeld.

Altijd kletskassa bij verswinkel H. van Langelaar

Caissière Carolien, een van de drie medewerkers die rond 25 jaar in dienst zijn, kent de klanten van haver tot gort. Ze is al jaren – ‘ik ben 23 jaar in dienst’ - de spreekwoordelijke kletskassa die vraagbaak en steunpilaar voor klanten is.  Een jongeman vertelt haar  hardop dat hij zich rot voelt, dat hij zijn hond heeft moeten laten inslapen. Ze leeft met hem mee. ‘Sterkte met alles’, wenst ze hem na het afrekenen. Van Langelaar is het schoolvoorbeeld van de ouderwetse meelevende buurtwinkel, zoals ook een video op De Orkaan laat zien.

Drukte op de vierkante meter  

Het is vlak voor sluit bijna dringen in het winkeltje van 50 vierkante meter. Voor ontbijt en lunch kun je er perfect terecht. Naast het brood de verschilleden soorten kaas en 40 verschillende soorten vleeswaren, zijner ook zo’n 20 verschillende salades voor op brood verkrijgbaar. ‘We zijn eigenlijk een traiteurswinkel maar dan niet met traiteurprijzen’, zegt Van Langelaar. Voor de rest is er snoep zoals koek en kw te vinden. In de koeling liggen ook wat groenten en fruit en wat kip en bijvoorbeeld gehakt. ‘Klanten kunnen ook vlees bij ons  bestellen. Het zijn voornamelijk bezorgklanten die dat doen. Dat komt dan van een ambachtelijke slager. Ook daar zorgen we voor kwaliteit’, zegt van Langelaar.

Vrijheid blijheid

Van Tol is de groothandel die de winkel belevert. ‘We kunnen spullen per stuk bestellen en ze komen drie keer per week. Dat is top voor dit soort zaakjes’, zegt Van Langelaar. Voor Van Tol was hij klant bij Peter Karsten. Vroeger waren ze deelnemer in een coöperatie van melkhandelaren NCM (Noordhollandse Coöperatieve Melkhandel). Die ging bijna failliet en toen de coöperatie werd overgenomen en de schulden gesaneerd, kreeg de vader van Van Langelaar een rekening van zo’n 45.000 gulden gepresenteerd. ‘Als we bij de nieuwe groothandel zouden gaan inkopen, zou die schuld in een jaar of vijf worden kwijtgescholden.’ Ze betaalden hem zelf. ‘We hebben toen besloten om ons nooit meer aan iets of iemand te binden. Sindsdien hebben we ook nooit meer bij iemand getekend. We willen vrij zijn en blijven.’

Derde generatie

Van Langelaar is de derde generatie die de winkel bestiert. Eerst wilde hij het 100-jarig jubileum stilletjes voorbij laten gaan. Maar het is begin december uiteindelijk met klanten en (oud)-medewerkers gevierd. Ook ontdekten ze dat 100 jaar de weg naar het predicaat Hofleverancier opent. Waar die multinational uit Zaandam ‘Koninklijke’ voor zijn naam mag zetten, zou H. van Langelaar Hofleverancier bij Hennie ook wel mooi in de oren klinken. Zijn dochter, die ook in de winkel werkt, is gaan informeren. Er blijken wat hobbels op de weg te zijn. 3 december 1922 begon Hendrik van Langelaar een melkwijk. Dat staat weliswaar genoteerd. Maar wel  bij een inschrijving uit 1926 bij de Kamer van Koophandel toen hij ook een fysieke winkel begon in de wijk waar het bedrijf nog steeds is gevestigd. ‘Nu is de vraag wat de startdatum is, 1926 of 1922.’

Opvolging

Net als zijn vader Henk is Hennie naar grootvader Hendrik vernoemd die het bedrijf oprichtte. Hijzelf brak met die traditie en noemde zijn zoon Ramon. Het is maar de vraag of de traditie van opvolging niet ook wordt onderbroken. Hennie zegt nog wel een aardige boterham uit de winkel te kunnen halen en werk te kunnen bieden aan een vijftal medewerkers, onder wie zoon Ramon. Maar of hij de winkel overneemt, is maar de vraag. ‘Ik heb het pand vrij, maar als je dit moet huren heb je denk al een probleem’, zegt Hennie. Corona kostte de winkel ook veel omzet. ‘We leveren veel aan bedrijfskantines, dat is voor een deel weggevallen.’ Zelf kan hij de flink stijgende energiekosten voorlopig nog wel opbrengen. ‘Maar op de iets langere termijn is dat ook onhoudbaar’, zegt Hennie terwijl Ramon toehoort. ‘Nee, ik weet ook nog niet of ik de winkel overneem. Daar denk ik nog over na’, voegt Ramon toe.  

Het 100-jarig bestaan zou daarmee zomaar eens gelijk het laatste jubileum kunnen zijn. De 105 wordt dan niet gehaald. Want Hennie zegt direct te stoppen als hij over drie jaar 67 wordt en AOW krijgt. ‘Ik heb nergens een hekel aan. Ik doe alles met plezier. Maar je bent hier toch 7 dagen per week mee bezig. Dus nee, ik werk straks geen dag langer. Dan is het genoeg geweest.’