<P>We moeten van 1 punt 7, naar 2 punt 1 kind, dat is de ideale norm om de kosten van de vergrijzing op te vangen aldus, André Rouvoet. Het volk is nog niet zo gecharmeerd van dit idee. Niet dat we iets tegen de activiteit op zich hebben, maar kinderen kosten ook veel geld en de huishoudelijke logistiek komt in veel gevallen aardig in het nauw. Met twee kinderen valt het net te behappen, met meer zien veel mensen de combinatie werk en kinderen echt niet zitten.</P> <P>Hoe zou dat in huize Rouvoet gaan? Want zelf heeft onze minister vijf kinderen, of zou mevrouw Rouvoet gewoon full time moeder zijn? Met zijn oudedagsvoorziening zit het in ieder geval wel goed. Over die van mij moet ik me misschien wat meer zorgen maken, want ik heb geen kinderen en in mijn naaste omgeving hebben de meeste mensen slechts twee kinderen, die hebben dus ook nog 0,1 tekort. Er is dus geen compensatieoverschot voor mij. Dat moet beter zegt Rouvoet, al voegde hij er wel direct aan toe dat het een persoonlijke beslissing van mensen blijft om al of niet aan zijn oproep gehoor te geven.</P> <P>Het Centraal Planbureau haalde de argumentatie van de bewindsman overigens meteen onderuit. Meer kinderen helpt helemaal niet de vergrijzingskosten op te vangen, maar kost de overheid juist geld. We moeten vrouwen dus juist afraden kinderen te baren, zegt men bij het CPB, dan zijn ze in de gelegenheid meer te gaan werken en komt het vanzelf goed met de opvang van de kosten voor de vergrijzende massa. </P><P>Ik opteer voor een andere oplossing. We moeten dit wereldwijd oplossen. In China willen mensen graag meer dan één kind. Als we daar de emissienorm van 1,0 nou eens loslaten. Dan gaat het geboortecijfer daar omhoog; om de Chinese economie niet over te belasten, verkopen ze vervolgens hun surplus aan ons; dan gaan hun inkomsten omhoog (goed voor de economie), gaat ons geboortecijfer omhoog en is het probleem van de baan. Of is dit iets te creatief vermenigvuldigen?</P>