De stelling, die overigens op persoonlijke titel is geponeerd, is niet om een discussie af te sluiten, maar om er één te beginnen.<BR><BR> Het meeste gehoorde geluid in de reacties: Het is al zo moeilijk om mensen te vinden, dus een maatregel als deze zou enkel voor minder animo zorgen. In het bijzonder werd genoemd dat het lastig is jonge mensen te vinden die in de or willen, bijvoorbeeld omdat zij met gezinsplanning en carrièreplanning bezig zijn. Daarin past geen or- lidmaatschap. Wanneer niet tijd, maar angst voor het in gevaar brengen van de loopbaan een rol speelt, is er binnen de organisatie mijns inziens behoefte aan een uitgebreid gesprek over de organisatiecultuur.<BR><BR> Om jongere medewerkers te betrekking in de or is meer nodig dan campagne voeren alleen. Ik denk dat een lidmaatschap van 2 tot 4 jaar voor steeds meer mensen te veel gevraagd is. Daarom zouden or’s kunnen nadenken over andere manieren van werken zoals tijdelijke projectgroepen, zodat mensen tijdelijk inhoudelijk kunnen bijdragen. Een andere in de reacties geopperde mogelijkheid is het werken met traineeships van een jaar.<BR><BR> Reacties van mensen die tegen de stelling waren beargumenteerden vooral vanuit de afwezigheid van voldoende animo voor de or. De klassieke ´oplossing´: de mensen die al in de or zitten, nemen weer de verantwoordelijkheid. Volgens mij draait het om verantwoordelijkheid. Want wie de grootste verantwoordelijkheid voelt zal deze ook nemen. Hoe vaker het dezelfden zijn die – uit verantwoordelijkheidsgevoel, dat is een waardevol goed! – wederom zitting nemen in de or, hoe kleiner de kans is dat anderen de verantwoordelijkheid zullen (moeten) nemen. Een cirkel dus.<BR><BR> Op korte termijn zal een beperking van het aantal zittingstermijnen in veel gevallen de reeds aanwezige problemen vergroten, hieraan wordt terecht gerefereerd in de reacties. Op lange termijn echter zal het er voor zorgen dat binnen de organisatie het besef bestaat (op alle niveaus!) dat medezeggenschap van iedereen is, mits hierover goed wordt gecommuniceerd (ook in de lijn). Eén van de reacties kreeg ik van een or die al jaren werkt met een beperking van twee zittingsperiodes.<BR><BR> Naast een beperking van het aantal termijnen is meer denkbaar en nodig om de medezeggenschap a) overeind te houden en b) een goede afspiegeling te laten zijn van de medewerkers. Indien de stelling de indruk wekte dat het alle problemen zou oplossen is enige nuancering op z´n plaats.<BR><BR> Paul Hoogstraten<BR> Trainer / adviseur GITP Medezeggenschap<BR> Bestuurslid Beroepsvereniging voor Medezeggenschapsprofessionals (BVMP) <BR>